Jerzy Pajączkowski – Dydyński PLANY OPERACYJNE MOCARSTW CENTRALNYCH PRZECIWKO ROSJI

W święta znalazłem trochę czasu, aby przeczytać reprint tej klasycznej pracy z 1932 roku. Wznowienie ukazało się w 2012 roku, dzięki staraniom oświęcimskiego wydawnictwa Napoleon V.

Książka liczy 125 stron i zawiera 13 map. Podzielona została na trzy części: „Przygotowania wojenne w latach 1879-1914”, „Konkretne zastosowanie planów w r. 1914” i „Ocena planów operacyjnych”. Autor dodatkowo zamieścił jednostronnicowe  zakończenie.

W części pierwszej Autor omawia ewolucję planów wojennych Niemiec i Austro-Węgier przeciwko Rosji. Opis tej ewolucji nie przypadkowo został obrany na rok 1879. Wówczas układ niemiecko-austriacki z 7 października o przymierzu ostatecznie pogrzebał koncepcję „sojuszu trzech cesarzy”. Traktat bowiem wymierzony został w Rosję.

Płk Pajączkowski – Dydyński przedstawia więc koncepcję Moltkego starszego, zgodnie z którą to Rosja a nie Francja miała być głównym przeciwnikiem kaiserowskich Niemiec. Jednocześnie korespondują z nią plany austro-węgierskiego Szefa Sztabu gen. Becka. W pracy możemy się zapoznać z ewolucją poglądów Moltkego na kampanię przeciwko Rosji. Następnie możemy zapoznać się z planami Schlieffena i jego relacjami z Beckiem. Jest to najkrótsza część pracy. Wynika to z tego, że relacje między najwyższymi czynnikami wojskowymi obu sojuszników były, mówiąc eufemistycznie, nienajlepsze. Koncepcji Schlieffena, który uważał, że los Austrii rozstrzygnie się nie nad Dunajem a nad Sekwaną, w zasadzie omawiać nie trzeba. Ciekawe są wywody na temat ewentualnej wojny Niemiec i Austrii przeciwko Rosji przy, początkowo, wyczekującym stanowisku Francji. Kolejna, najciekawszy fragment tej części, to okres relacji Moltkego młodszego i Conrada. Opis tych stosunków przekłada się na realizację planów. Jest to w sumie ciekawe, także biorąc pod uwagę pracę zbiorą z 2013 roku pt. „Front Wschodni I Wojny Światowej” i tekst Jacka Jędrysiaka „Niemieckie planowanie wojenne na Froncie Wschodnim w latach 1906-1914„. Można więc porównać spojrzenie sprzed lat 80 i obecne (w tym zakresie warto również przeczytać prace T. Zubera „Inventing the Schlieffen Plan: German War Planning 1871-1914” i „The Real German War Plan 1904-1914„).

Część druga to zastosowanie planów. Nie jest to opis początku kampanii, ale przede wszystkim decyzji strategicznych i operacyjnych, ich wpływu na koncentrację i realizację koncepcji strategicznych i operacyjnych. Widzimy więc, jak błędna decyzja o zastosowaniu wariantu „B” wpłynęła na koncentrację w Galicji, osłabienie armii. Jak brak rozpoznania ugrupowania rosyjskiego wpłynął na wynik kampanii. Decyzja Moltkego i Pritwitza o przyjęciu najpierw bitwy z armią Rennekampfa i jej skutki dla ofensywy Conrada.

W części trzeciej Autor dokonuje oceny planów Państw Centralnych. Główną przyczynę niepowodzenia dostrzega w braku jednolitego kierownictwa na froncie, rozbieżnych celach strategicznych sojuszników. Generalnie ocena negatywna.

W pracy są nieliczne literówki. Język wywodu jest techniczny, wojskowy, ale też nie mogę powiedzieć aby był suchy. Czyta się książkę przyjemnie.

Gorąco polecam!

Moja ocena 5,5/6

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s